Jeszcze kilka lat temu cyfryzacja szkoły była przedstawiana jako oczywisty kierunek rozwoju. Tablety zamiast zeszytów, aplikacje zamiast podręczników, ekran jako podstawowe narzędzie nauki. Miało być nowocześnie, szybciej i lepiej.
Tymczasem dziś coraz więcej państw zaczyna wycofywać się z tej logiki. Najmocniej widać to w Szwecji, która jeszcze niedawno była symbolem cyfrowej edukacji. Po pogorszeniu wyników w czytaniu i naukach ścisłych oraz po alarmujących opiniach ekspertów zaczęto wracać do papierowych podręczników, pisania ręcznego i ograniczania ekranów wśród najmłodszych uczniów. Do tego dochodzą zakazy smartfonów w szkołach.I nie jest to wyłącznie szwedzki wyjątek. W wielu krajach Zachodu rośnie przekonanie, że technologia nie może być celem samym w sobie. Ma być narzędziem — używanym rozsądnie, w ograniczonym zakresie i tam, gdzie rzeczywiście wspiera naukę. Coraz częściej mówi się o potrzebie odbudowy koncentracji, głębokiego czytania i spokojnego procesu uczenia się, a nie o dokładaniu kolejnych ekranów.
Na tym tle Polska wygląda jak państwo spóźnione o dekadę. U nas nadal bardzo często cyfryzację traktuje się jak synonim postępu. Rozdawanie laptopów, rozwijanie programów cyfrowych, ostrożne i niejednoznaczne podejście do ograniczania telefonów — wszystko to pokazuje, że wciąż próbujemy dogonić model, który gdzie indziej właśnie traci rację bytu.Nie chodzi o wyrzucenie technologii ze szkół. Chodzi o proporcje i o rozsądek. Uczeń nie staje się automatycznie lepiej wykształcony tylko dlatego, że dostał tablet albo laptop. Może za to mieć większy problem ze skupieniem, czytaniem ze zrozumieniem i spokojną pracą.
Nowoczesna szkoła to nie ta, która ma najwięcej ekranów. Nowoczesna szkoła to ta, która najlepiej uczy myślenia, koncentracji, relacji i samodzielności.Może więc, zamiast ślepo zachwycać się cyfryzacją, warto wreszcie zauważyć, że najbardziej rozwinięte systemy edukacyjne zaczynają stawiać na coś znacznie mniej efektownego, ale dużo ważniejszego: książkę, zeszyt, pisanie ręczne i uważność.
Polska naprawdę nie musi powtarzać wszystkich cudzych błędów.