Dzień Dobry TVN zwraca uwagę na narastający problem przemocy wobec nauczycieli w polskich szkołach. W materiale pokazano relacje nauczycielek, które opowiadają o agresji słownej i fizycznej ze strony uczniów — wyzwiskach, popychaniu, rzucaniu przedmiotami, przewracaniu ławek czy naruszaniu nietykalności osobistej.

Jak wynika z reportażu, nie są to pojedyncze incydenty. Nauczyciele podkreślają, że z podobnymi zachowaniami spotykają się coraz częściej, a ich skutki odczuwają nie tylko w pracy, ale także po powrocie do domu. W materiale pojawiają się też relacje o płaczu, lęku i rozważaniu odejścia z zawodu.

Program porusza również temat przemocy wobec nauczycieli w internecie — publikowania ośmieszających materiałów, przerabiania zdjęć czy tworzenia memów godzących w ich godność.

W materiale zwrócono także uwagę na nieskuteczność procedur i brak realnego wsparcia dla szkół oraz nauczycieli. To ważny głos w dyskusji o bezpieczeństwie w polskiej szkole i o tym, że problem przemocy wobec nauczycieli nie może być dłużej lekceważony.

Zachęcamy do zapoznania się z artykułem.
———
https://dziendobry.tvn.pl/…/przemoc-wobec-nauczycieli…

Jest pomysł na rozszerzenie zniżek dla nauczycieli na transport, kulturę i sport. Posłanka Daria Gosek-Popiołek wskazuje, że nauczyciele powinni mieć łatwiejszy dostęp m.in. do ulg na komunikację miejską, przejazdy kolejowe, bilety do instytucji kultury oraz obiektów sportowych.

MEN odpowiada jednak jasno: samo posiadanie legitymacji nauczycielskiej, także w mObywatelu, nie daje z automatu prawa do takich ulg, bo nie wynika to z Karty Nauczyciela. Resort podkreśla, że ewentualne zniżki muszą wynikać z odrębnych przepisów albo decyzji konkretnych instytucji i samorządów.

To ważny sygnał: nauczyciele od lat słyszą o prestiżu zawodu, ale za tym powinny iść także konkretne rozwiązania ułatwiające codzienne funkcjonowanie. Tańszy transport, łatwiejszy dostęp do kultury i sportu nie byłyby przywilejem, lecz realnym wsparciem dla grupy zawodowej wykonującej odpowiedzialną i obciążającą pracę.

MEN deklaruje poparcie dla działań innych resortów i organów, które mogłyby takie ulgi wprowadzić. Na razie jednak ogólnopolskich rozwiązań brak.

Czy nauczyciele powinni mieć ustawowe zniżki w pociągach pospiesznych, komunikacji publicznej, teatrach, kinach i obiektach sportowych?
———
https://www.portalsamorzadowy.pl/…/znizki-dla… 

Edukacja włączająca w polskich szkołach miała być szansą. Dziś zbyt często jest źródłem chaosu, przeciążenia i bezradności.

Na papierze wszystko wygląda dobrze: szkoła dla wszystkich, równe szanse, wsparcie, indywidualizacja. W rzeczywistości nauczyciel zostaje z klasą liczącą często ponad 25 uczniów, w której są dzieci z orzeczeniami, opiniami, trudnościami emocjonalnymi, problemami społecznymi, dzieci migracyjne uczące się języka polskiego, uczniowie wymagający stałych dostosowań, a obok nich także ci spokojni i zdolni, którzy po prostu znikają w tle.

I właśnie tak dziś często wygląda edukacja włączająca w Polsce: piękna idea, fatalnie przygotowana praktyka.

Nauczyciel ma uczyć, wychowywać, indywidualizować, reagować na kryzysy, pilnować bezpieczeństwa, prowadzić dokumentację, współpracować z rodzicami i specjalistami, a przy tym realizować podstawę programową. Wszystko naraz. Wszystko w przepełnionej klasie. Wszystko pod presją odpowiedzialności za każde zdarzenie.

Tylko że tak się nie da.

Polscy nauczyciele coraz częściej mówią wprost: brakuje czasu, brakuje ludzi, brakuje specjalistów, brakuje sal, brakuje realnego wsparcia. Jest za to coraz więcej obowiązków, coraz więcej trudnych zachowań, coraz więcej agresji i coraz więcej udawania, że system jeszcze działa.

Nie można bez końca powtarzać, że „jakoś sobie poradzimy”, kiedy szkoły działają na granicy wydolności. Nie można mówić o skutecznej edukacji włączającej tam, gdzie jeden nauczyciel ma odpowiadać jednocześnie za potrzeby kilkunastu różnych uczniów wymagających zupełnie innych metod pracy. Nie można też przemilczać faktu, że w tym wszystkim tracą wszyscy: dzieci potrzebujące wsparcia, nauczyciele i cała reszta klasy.

Trzeba wreszcie powiedzieć coś, czego wielu boi się powiedzieć głośno: nie każde dziecko powinno uczyć się w szkole masowej. I to nie jest żadna stygmatyzacja. To jest realizm i troska o dobro dziecka.

Nie bójmy się szkół specjalnych, terapeutycznych i placówek, które naprawdę są przygotowane do pracy z uczniami o konkretnych potrzebach. To nie są „gorsze szkoły”. Dla wielu dzieci są po prostu lepszym, bezpieczniejszym i skuteczniejszym miejscem rozwoju niż przepełniona szkoła ogólnodostępna, która nie jest w stanie zapewnić im odpowiedniego wsparcia.

Największym błędem jest dziś udawanie, że jeden model pasuje do wszystkich. Nie pasuje.

Jeśli edukacja włączająca ma mieć sens, to musi być oparta na realnych warunkach: mniejszych klasach, większej liczbie specjalistów, jasnych procedurach, lepszym finansowaniu i prawdziwym wsparciu dla nauczycieli. Bez tego będzie tylko kolejnym hasłem, za które najwyższą cenę zapłacą dzieci i szkoły publiczne.

Może warto zaprosić kogoś z kierownictwa MEN na miesiąc do pracy w szkole, żeby na własnej skórze przekonał się, jak w praktyce wygląda realizacja utopijnej wizji edukacji włączającej.

Dość pudrowania rzeczywistości.

Wielu pracowników czeka z zapisaniem się do Związku do momentu, aż „zacznie się palić”. Prawda jest jednak taka: najwięcej zyskujesz wtedy, gdy działasz z nami, zanim pojawi się jakikolwiek pożar.

Co konkretnie daje Ci legitymacja Solidarności w kieszeni?

 Nie jesteś sam w starciu z systemem. Masz za sobą ludzi, którzy znają prawo pracy lepiej niż Twój szef. Pomagamy w sprawach grafików, premii i niesprawiedliwego traktowania.
 Tarcza przed zwolnieniem. Pracodawca ma obowiązek konsultować z nami zamiar wypowiedzenia Ci umowy. To często „być albo nie być” Twojego etatu.
 Wyższe płace i lepsze warunki. Tam, gdzie działa silna Solidarność, wypłaty są średnio wyższe. My nie prosimy o podwyżki – my je negocjujemy jako siła „MY”.
 Darmowy prawnik. Masz dostęp do profesjonalnych porad prawnych i reprezentacji w sądzie pracy. Samodzielnie kosztowałoby to fortunę – w Związku masz to w pakiecie.
 Wpływ na socjal. To my pilnujemy, by pieniądze z Funduszu Socjalnego (wczasy pod gruszą, zapomogi, paczki) trafiały do Ciebie sprawiedliwie.

Nadal brak rozporządzenia. Nadal brak wypłaty „rekompensaty” inflacyjnej dla nauczycieli.

Od 1 stycznia 2026 r. obowiązują nowe stawki, ale pieniędzy wciąż nie ma.
Nie ma też podpisanego rozporządzenia i publikacji w Dzienniku Ustaw.

I warto to powiedzieć wprost: to nie jest żadna realna podwyżka.
To tylko 3-procentowa waloryzacja, czyli de facto inflacyjna rekompensata.

Związki domagały się 15 proc. wzrostu wynagrodzeń, ale MEN odpowiedziało jasno:
„nie może zostać uwzględniony”.

Najważniejsze jest jedno: zgodnie z Kartą Nauczyciela wyrównanie i nowe stawki powinny zostać wypłacone najpóźniej do 19 kwietnia 2026 r.

Wszystko wskazuje na to, że rozporządzenie zostanie podpisane w najbliższych dniach, a wypłaty ruszą między 1 a 19 kwietnia.

Wysokość ,,waloryzacji”:
 155 zł brutto – nauczyciel początkujący
 159 zł brutto – nauczyciel mianowany
 186 zł brutto – nauczyciel dyplomowany

Nauczyciele znowu mają czekać do ostatniej chwili.
Choć w tej sprawie od dawna wszystko jest już wiadome.

Komunikat po spotkaniu Krajowej Sekcji Oświaty i Wychowania NSZZ „Solidarność” z Ministerstwem Edukacji Narodowej

Podczas spotkania przedstawicieli MEN, Krajowej Sekcji Oświaty i Wychowania NSZZ „Solidarność”, ZNP oraz Forum Związków Zawodowych przedstawiono propozycje zmian w rozdziale X Karty Nauczyciela, dotyczącym odpowiedzialności dyscyplinarnej nauczycieli.

Propozycje MEN obejmują m.in.:
 zmiany w postępowaniu wyjaśniającym i dyscyplinarnym,
 nowe zasady działania komisji dyscyplinarnych,
 zmiany w katalogu kar dyscyplinarnych,
 wprowadzenie mediacji w sprawach o mniejszej wadze,
 doprecyzowanie zasad zawieszania nauczyciela w obowiązkach.

Wśród propozycji znalazły się m.in.:
 obowiązek zawiadamiania rzecznika dyscyplinarnego przez organy nadzoru pedagogicznego w przypadku podejrzenia naruszenia praw i dobra dziecka,
 możliwość dobrowolnego poddania się karze bez pełnego postępowania dowodowego,
 możliwość orzekania kary upomnienia na posiedzeniu niejawnym,
 wprowadzenie mediacji na poziomie szkoły,
 zmiany w przesłuchiwaniu świadków, w tym małoletnich,
 zmiany w zasadach zawieszenia nauczyciela oraz odwołań od tej decyzji.

KSOiW NSZZ „Solidarność” podkreśla, że wszelkie zmiany w zakresie odpowiedzialności dyscyplinarnej nauczycieli muszą uwzględniać:
 ochronę praw pracowniczych nauczycieli,
 gwarancję rzetelnego i sprawiedliwego postępowania,
 zachowanie proporcjonalności odpowiedzialności dyscyplinarnej.

Nasze największe zastrzeżenia budzą przede wszystkim:

1. Obowiązek zawiadamiania rzecznika dyscyplinarnego przez wizytatorów już na etapie „podejrzenia”
Tak sformułowany przepis może prowadzić do uruchamiania postępowań dyscyplinarnych na podstawie niezweryfikowanych informacji, szkolnych konfliktów czy incydentalnych sporów wychowawczych. To grozi nadmierną penalizacją pracy nauczycieli, przeciążeniem rzeczników dyscyplinarnych oraz osłabieniem wspierającej roli nadzoru pedagogicznego.

2. Możliwość ustanawiania obrońcy z urzędu w przypadku wielokrotnego przedstawiania zwolnień lekarskich
To rozwiązanie budzi poważne wątpliwości, ponieważ może naruszać prawo nauczyciela do obrony i osobistego udziału w postępowaniu. Choroba nie może być automatycznie traktowana jako działanie mające na celu przewlekanie sprawy.

3. Potrzeba mediacji w sprawach o niewielkiej wadze
KSOiW uważa, że w przypadku konfliktów wychowawczych, sporów z rodzicami lub uczniami oraz zdarzeń incydentalnych należy w pierwszej kolejności sięgać po mediację na poziomie szkoły. Takie rozwiązanie może ograniczyć liczbę postępowań dyscyplinarnych, przyspieszyć rozwiązywanie sporów i zapobiegać nieproporcjonalnym reakcjom.

Podsumowanie
Analizowane propozycje mogą prowadzić do znacznego rozszerzenia mechanizmów odpowiedzialności dyscyplinarnej nauczycieli, przy jednoczesnym osłabieniu części gwarancji procesowych.

Dlatego projekt wymaga dalszego doprecyzowania i uzupełnienia o skuteczne mechanizmy alternatywnego rozwiązywania sporów. Tylko wtedy możliwe będzie zachowanie właściwej równowagi pomiędzy:
 ochroną praw i dobra dziecka,
 sprawnością postępowań dyscyplinarnych,
 ochroną praw pracowniczych nauczycieli